Tissot Classic Dream Powermatic 80 – Introductie: waarom zijn ze absurd goed?

Tags: Presentatie | Tissot | Heren | Klassiek | Formeel | Traditioneel

22.1.2026 | 4 MIN

De toegangspoort tot je eerste automatische horloge. Die rol was tot voor kort vooral weggelegd voor de Japanners. Het Zwitserse Tissot kwam echter met iets dat de kaarten flink heeft geschud en een heel nieuw spel begon. Waarom zijn de Tissot Classic Dream Powermatic 80 eigenlijk zo goed?

De Classic Dream-modellen zijn op zich geen nieuwkomer en maken al zolang ik me kan herinneren deel uit van Tissots collectie. Hun reputatie was echter... tja. De quartzversies deden niemand pijn (maar maakten ook weinig los), terwijl de automatische varianten sommige liefhebbers juist wél konden ergeren. Het oorspronkelijke uurwerk heet namelijk Swissmatic en dat heeft een wat omstreden status.

Het Swissmatic-uurwerk is in feite gebaseerd op de Swatch Sistem51-technologie. Alleen zijn sommige onderdelen van metaal in plaats van kunststof, met als opvallendste verschil de metalen rotor. Het is een zeer sober en op efficiëntie ontworpen uurwerk, volledig machinaal vervaardigd en – belangrijk — het is in feite wegwerpbaar. Bij een defect wordt het door Tissot simpelweg vervangen door een ander exemplaar. En het heeft niet eens een stop-seconde.

Het sterke punt van de Swissmatic was ontegenzeggelijk de betaalbaarheid en daarmee de concurrentiekracht ten opzichte van Japanse automaten (al haalden ze dat niveau nooit helemaal; kijk maar naar de Bambina of Tsuyosy...).

En toen, eind 2025, bracht Tissot de Classic Dream opnieuw uit. En beter. Veel beter.

De Swissmatic verdween naar de achtergrond en de Classic Dream kreeg een paar klassen beter: de Powermatic 80. En wat meer is – ze zijn nog goedkoper! En ook dunner, kleiner, beter afgewerkt, mooier... kortom, hier klopt alles. Pas nu kunnen we met een gerust hart zeggen dat Tissot zich kwalificeert als een uitstekende kandidaat als je op zoek bent naar je eerste echt betaalbare en betrouwbare automaten.

Je zou zeggen dat we dat inmiddels hadden kunnen verwachten. Een paar jaar geleden kregen bijvoorbeeld de Gentleman-modellen een vergelijkbare upgrade. Die kregen echter geen zó duidelijk beter prijskaartje en afwerking ten opzichte van de vorige versie.

De Classic Dream meet nu modernere 40 mm in diameter, wat veel beter past bij hun elegante, dressy ontwerp dan 42 mm. Op de pols ogen ze uitgebalanceerd, waarschijnlijk dankzij de vloeiende proporties en de geslaagde constructie (de hoogte komt uit op slechts 10,23 mm). Tissot gaf de sobere sunburst-wijzerplaat bovendien voldoende ruimte om te ademen en de lunette is slechts een dunne rand roestvrij staal.

Tel daar nog bij op: verhoogde waterbestendigheid van 50 m, natuurlijk saffierglas, en ook een ruime keuze qua wijzerplaatkleuren en metalen (PVD). Naast staal zijn er geelgoud, rosegoud, bicolor, plus een blauwe, zilveren of zwarte sunburst-wijzerplaat – kiezen maar. Elk horloge is verkrijgbaar met een leren band of een stalen armband.

Scherp gefacetteerde aangezette indexen en dauphine-wijzers doen het visueel ook erg goed, en qua ontwerp hebben we hier te maken met geweldige dresshorloges die net zo goed dagelijks kunnen worden gedragen. Extra aantrekkelijk zijn ze dankzij het (voor dit prijssegment) indrukwekkend nauwkeurige mechanische uurwerk met hoge gangreserve.

Het uurwerk als hoofdrolspeler

Doorgaans geldt dat als je minder dan ongeveer €620 aan automatische horloges wilt uitgeven, je bepaalde concessies moet doen op het gebied van nauwkeurigheid. Kijk je naar de gebruikelijke Japanse merken die deze prijsklasse domineren – Seiko, Citizen en Orient – dan weet je dat de nauwkeurigheid van hun uurwerken tussen ±20 en ±40 seconden per dag ligt. Zo is het nu eenmaal.

Mechanische horloges van de grote Zwitserse merken voor zúlke lage prijzen bestaan eigenlijk nauwelijks (instapmodellen zitten rond ongeveer €825; bij de betaalbaardere vind je hooguit iets met een Sellita SW-200, met een opgegeven basisnauwkeurigheid van ±12 tot ±30 seconden per dag).

Bij de Tissot Classic Dream hebben we echter een uurwerk met 80 uur gangreserve, een antimagnetische Nivachron-balansveer en een opgegeven, indrukwekkende nauwkeurigheid van -4 tot +10 seconden per dag... De gemiddelde afwijking bedraagt dus slechts ±7 seconden per dag, wat al bijna de nauwkeurigheid van COSC-horloges benadert.

Over afwerking valt bij dit uurwerk weinig te pochen, dus Tissot bedekte het verstandig met een massief achterdeksel met een vlak dat bijna vraagt om een persoonlijke gravure.

Hoe kan het dat we hier zo’n betaalbaar Zwitsers horloge hebben waarbij geen technische of esthetische concessies zijn gedaan? Dit voelt bijna absurd.

Het antwoord zit vermoedelijk alleen in de hoofden van het Tissot-management. Maar gezien de forse prijsstijgingen in de hele Zwitserse horloge-industrie als reactie op de 39% importheffing die president Trump oplegde aan Amerikaanse importeurs van in Zwitserland vervaardigde goederen, heeft Tissot waarschijnlijk bewust voor een andere koers gekozen. Wie zal het zeggen.

Wat denken jullie? Hebben jullie ze al gepast?

Bron van de foto's: Officiële persfoto's van de fabrikant, Monochrome Watches

Verder interessant: