Garmin Forerunner 70 review – all-in die bijna iedereen zich kan veroorloven

Tags: Reviews | Garmin | Slim

10.9.2026 | 10 MIN

Goedkope smartwatches betekenen vaak een lange lijst compromissen. De Forerunner 70 heeft er ook een paar, maar op het belangrijkste punt – training – heeft Garmin verrassend genoeg niet beknibbeld.

Plastic... natuurlijk

Aan de buitenkant van de Forerunner 70 vind je slechts vier metalen onderdelen: schroeven, de bandpennen, de oplaadconnector en een plaatje met het serienummer. Dat is geen verrassing, want de instap-Forerunners hebben metaal eigenlijk nooit echt omarmd. Je kunt klagen dat ze een steviger, meer premium materiaal missen, maar stevigheid gaat meestal samen met extra gewicht – iets waar hardlopers, zeker op de weg, niet dol op zijn. Voor ons stervelingen betekenen een paar gram niets, maar in de topsport beslissen zelfs duizendsten van een procent.

Vergelijk je het met de concurrentie, dan zijn er natuurlijk modellen met metalen delen in een vergelijkbare prijsklasse, maar iets zegt me dat Garmin hier bewust voor plastic kiest. Hun tot voor kort beste Forerunner, de FR 955, was tenslotte ook volledig van kunststof.

De Forerunner 70 heeft een diameter van 42,6 mm, is 11,9 mm dik en weegt 40 gram.

Als de oorspronkelijke Forerunner 55 iets miste, dan waren het wel de rondingen. Dat is bij de 70 gecorrigeerd: de zijkant van de kast heeft een interessante vorm en aan de rechterkant staat “FORERUNNER”. De lugs zijn scherper gesneden – inmiddels zo’n beetje de standaard die Fenix 8 inluidde – en dat stoort me geenszins; Garmin onderscheidt zich er mooi mee en het oogt stijlvol.

Tussen de lugs is de lugbreedte 20 mm. Daarin zit een siliconen band met een kunststof gesp en de motiverende opdruk “RUN” op het uiteinde dat je door de gesp steekt. Zodat de band niet “wegglijdt”, is er een keeper met een nokje. Voor de bevestiging kiest Garmin het Quick Release-systeem: trek simpelweg aan het pinnetje in de band en hij klikt zo los.

Rond de kast zitten vijf knoppen en de bovenzijde is afgedekt met chemisch gehard mineraalglas. Dat is net iets verzonken, maar ik zou toch een beschermfolie of -glas aanraden. Mineraalglas is namelijk behoorlijk slagvast, maar vroeg of laat verschijnen er krassen.

De waterdichtheid is de verwachte 5 ATM, dus zwemmen kan zonder problemen, maar snorkelen en duiken zou ik afraden. Daar zijn ze niet voor gebouwd. Hetzelfde geldt voor schokken, trillingen enzovoort – het horloge kan wel wat hebben en valt heus niet uit elkaar als je zo’n afslankende trilriem uit de teleshopping omdoet, maar er is geen militaire norm die dat garandeert. Voor hardloopmodellen is dat gebruikelijk, dus ik reken het Garmin niet aan.

Gebruikersomgeving die loopt als boter

Bij de laagste Forerunner-serie was het displaybeleid van Garmin lange tijd onduidelijk. De Forerunner 55 had een MIP-scherm, de 65 werd in Amerika een beetje overgeslagen... En nu is er de Forerunner 70. Ik hoopte stiekem op MIP, maar Garmin koos voor een 1,2" AMOLED-scherm met een resolutie van 390 × 390 px. De maximale helderheid zou ik graag met je delen, maar Garmin houdt die – bijna traditiegetrouw – voor zich.

Los van de specs was ik vooral benieuwd hoe vlot de interface is. Als Garmin ergens al jaren een beetje mee worstelt, is het de soepelheid. Zelfs het dure vlaggenschip had ermee te maken, dus ik vroeg me af: hoe ziet dat eruit bij hun goedkoopste smartwatch?

Er zijn twee theorieën:

1. Het valt mee, want de watch heeft minder functies en is dus minder “volgepakt”.
2. Het wordt dramatisch, want bij dit model heeft Garmin ongetwijfeld zo veel mogelijk bespaard.

De waarheid ligt in het midden.

Scroll je door de widgets direct onder de wijzerplaat (laatste sportactiviteit, samenvatting van trainingsmetrics, gezondheidsmetrics enz.), dan is het heerlijk vloeiend. Maar open je het menu met apps en sportprofielen... dan voelt het ineens alsof je 10 jaar terug in de tijd reist. Het hapert gewoon. Krijg je ook nog een notificatie, dan “vreet” die een strook aan de bovenkant van het scherm en lijkt het horloge even niet meer te weten waar hij mee bezig is.

Ik stipte het bedienen al aan, dus laten we dat wat uitgebreider doornemen.

De watch heeft een aanraakscherm: veeg omlaag voor notificaties, veeg omhoog om widgets te doorlopen. Een veeg naar links opent het menu met apps en sportprofielen.

Elke veeg op het aanraakscherm kun je vervangen door de vijf knoppen (maar niet andersom; voor sommige dingen heb je echt een knop nodig). Links zitten er drie. Bovenaan LIGHT: scherm aan/uit. Een lange druk opent het bedieningsmenu (Niet storen, batterijbesparing activeren, enz.). Die lange druk is niet met touch te vervangen.

Daaronder zitten UP en DOWN. Dat spreekt voor zich. :)

Rechts zijn er twee knoppen. Boven START: opent het menu en fungeert als bevestiging. Waar je ook bent, met deze knop ga je een niveau dieper. Daaronder BACK: precies het omgekeerde – je gaat comfortabel een stap terug.

De sensoruitrusting kent concessies – wat betekent dat voor jou?

Het lijstje sensoren in de Forerunner 70 is een van de kortste die je bij Garmin zult tegenkomen.

In het horloge vind je een versnellingsmeter en een GPS-ontvanger. Aan de onderzijde zit de optische sensor die je hartslag en het zuurstofgehalte in het bloed meet. Voorop zorgt een omgevingslichtsensor voor automatische helderheidsregeling.

Wat ontbreekt er? De Forerunner 70 meet geen externe temperatuur en geen huidtemperatuur. Ook herkent hij geen zwemslag of afzonderlijke krachtoefeningen, want er is geen gyroscoop. Trappen tellen overdag of realtime hoogtemeters kan ook niet, omdat er geen barometer is.

Toen de Forerunner 70 uitkwam, mopperden sommigen dat hij niet de nieuwste hartslagsensor heeft, maar de voorlaatste Elevate 4-generatie. Wat mij betreft is dat prima en begrijpelijk – je kunt in zo’n plastic horloge niet dezelfde sensor stoppen als in een Fenix 8. Bovendien zou het weinig opleveren, want de vijfde generatie gaat vooral vooruit op EKG en huidtemperatuur, functies die hier toch niet zouden belanden.

En hoe zit het met de kwaliteit van de GPS en de hartslagsensor?

Hier een vergelijking van de hartslag. Het was echt warm en ik zweette flink. Ik zie geen noemenswaardig probleem. De watch raakte alleen aan het eind heel even van de wijs.

Paars: Polar Verity Sense, blauw: Forerunner 70

En de GPS? De track ziet er erg netjes uit en is duidelijk veel gladder dan die van de telefoon.

Paars: iPhone 13, blauw: Forerunner 70

De GPS is niet multiband, maar wel multisysteem (GPS + Galileo + GLONASS).

Meer grip op de batterijduur

Op papier houdt de Forerunner 70 het 13 dagen vol en met Always-On ingeschakeld – het scherm blijft dan permanent aan – tot 5 dagen.

We weten allemaal dat dit sterk per gebruiker verschilt. De grootste slurper is zeker de GPS. Ter indicatie: een loop van 50 minuten kostte me 5% batterij. Een uur in de sportschool minder dan 1%.

Ook het systeem zelf verbruikt een flink deel, waarbij hartslagmeting en het scherm de grootste verbruikers zijn. Als je bijvoorbeeld 5× per week gaat hardlopen, kom je waarschijnlijk uit op ongeveer een week batterijduur, en dat zónder Always-On.

Over het verbruik heb je nu echt goed overzicht dankzij de nieuwe batterijbeheerder, met niet alleen verbruik per categorie in procenten, maar ook een tijdlijn van ontladen/opladen.

Voor langere sportactiviteiten haal je met ingeschakelde GPS tot 23 uur en met alle systemen actief 16 uur.

Sportief is de Forerunner 70 veel voller geladen dan ik dacht

Eerlijk gezegd verwachtte ik dat de Forerunner 70 qua functies erg basic zou zijn. Waar Garmin de “smart”-kant vrijwel leeg liet, heeft hij de sportkant bijna laten overstromen.

Laten we beginnen met wat ik echt niet had verwacht.

Training Readiness. Dit is een functie die op basis van een combinatie van gezondheids- en sportdata je trainingsbereidheid beoordeelt op een schaal van 0 tot 100. Een zeer geliefde functie die eerder vooral op hogere modellen te vinden was.

Training Status. Het is vrij standaard dat smartwatches je trainingsbelasting meten, maar Training Status hield Garmin altijd voor de hogere series. Wederom een combinatie van verschillende metrics, met als resultaat een verbale beoordeling van je training plus tips waar je aan kunt werken om progressie te boeken.

Navigatie langs de koerslijn. Heerlijk dat dit aanwezig is. Vrijwel elke recensent zal beamen dat pijltjesnavigatie waardeloos is – het is in feite een betere kompasnaald die alleen de afstand tot het doel toont. De Forerunner 70 biedt in elk geval navigatie langs een lijn: je kunt vooraf gemaakte routes inladen, je terug naar start laten leiden, een oude activiteit volgen, enzovoort.

Er is wel één MAAR: het horloge heeft geen kompas. Je kunt dus ronddraaien – om mijn collega Filip te citeren – als een kebab aan het spit, maar het horloge weet simpelweg niet in welke richting je kijkt.

“Draaien als een kebab” is slechts één van de miljoen oneliners die mijn collega Filip kan bedenken.

Door naar de functies die de Forerunner 70 óók heeft. Die verwachtte ik al, maar ze maken me nog steeds blij.

Geavanceerde hardloopmetrics. Verticale oscillatie, verticale ratio, grondcontacttijd, cadans, hardloopvermogen, voor helling gecorrigeerd tempo... En dat alles zonder extra accessoires.

Een prima basis aan sportprofielen. Garmin hield outdoorprofielen vroeger graag weg uit niet-outdoormodellen. De FR 70 heeft trailrun, wandelen, mountainbiken... Er zijn er überhaupt veel, wat blijkt uit de aanwezigheid van bijvoorbeeld paardrijden of offroad-rijden.

Hoeveel data haal je eigenlijk uit een hardlooptraining? Nou, echt veel.

De Forerunner 70 zal niet alleen beginners, maar – met een knipoog – zelfs Keniaanse marathonlopers aanspreken.

Dagelijkse voorgestelde trainingen. Garmin-watches volgen je gezondheidsdata, eerdere trainingen en je conditie-ontwikkeling en bevelen elke dag een training aan die op progressie is gericht. Bereid je je voor op een specifieke race en zet je die als primair in je kalender, dan worden de aanbevelingen daarop afgestemd.

Trainingsplannen. Of het nu gaat om Garmin Coach (virtuele coach) of een plan uit de bibliotheek, met Garmin kun je je op van alles voorbereiden. Niet alleen voor hardlopen; er zijn ook veel plannen voor fietsen en zwemmen.

Sta je eenmaal aan de start, dan helpt PacePro je met het plannen van je tempo én de pacingstrategie tijdens de race; het houdt je letterlijk elke kilometer in het gareel.

Uit de “klassiekers” vind je natuurlijk ook een schatting van je VO2 Max, voorspelde eindtijden op verschillende hardloopafstanden en de berekening van hersteltijd.

Garmin vergat ook het gewoontedagboek en de gezondheidsstatus niet

De FR 70 meet overdag je stappen, verbrande calorieën en stress, en ’s nachts je slaap. Voor het slapengaan krijg je in een avondrapport zelfs een aanbeveling hoeveel uur je zou moeten slapen en hoe laat je idealiter naar bed gaat. Daarnaast zie je wat je die dag trainde, wat er morgen op het programma staat, wat er in je kalender staat, enzovoort.

Er is ook een ochtendrapport met vergelijkbare informatie, aangevuld met je slaapscore, een uitsplitsing van je slaapfasen, je hartslagvariabiliteit (HRV), hoe goed je je Body Battery hebt opgeladen (energie op een schaal van 0 tot 100), je Training Readiness, enzovoort.

Garmins meten je hartslag elke seconde – zowel tijdens een sportsessie als daarbuiten.

Ik ben fan van samenvattende functies, dus ik ben blij dat de Forerunner 70 een gezondheidsstatus heeft die alle kernmetrics op één plek bundelt (hartslag, ademhalingsfrequentie, HRV, bloedzuurstof) en simpelweg bewaakt of ze binnen je normale bereik liggen. Zo niet, dan zie je het direct en hoef je niet slaafs elke metric apart te openen. Het duurt wel even voordat het horloge jouw normale waarden leert kennen.

Over dingen bijhouden gesproken: de Forerunner 70 ondersteunt ook een gewoontedagboek waarin je kunt noteren of je ziek was, alcohol dronk, laat at, voor het slapengaan las, enzovoort. Waar is dat goed voor? Stel dat je je herhaaldelijk uitgeput voelt de volgende dag en niet weet waarom. Het gewoontedagboek kan je helpen ontdekken dat je telkens laat at. In het algemeen is het ook een mooie bron voor de kunstmatige intelligentie die je krijgt binnen het Connect+-abonnement.

De Forerunner 70 is eerder een sporthorloge dan een smartwatch

De grenzen tussen sporthorloges en smartwatches zijn vandaag de dag vaag, maar de Forerunner 70 helt wat mij betreft nog steeds naar sporthorloge.

NFC-betalen? Nee. Muziek opslaan en afspelen? Nee. Bellen? Nee. Kaarten? Nee.

Is dat nodig? Dat komt in de conclusie.

De Forerunner 70 toont natuurlijk wel notificaties; Android-gebruikers kunnen zelfs reageren met vooraf ingestelde antwoorden.

Een muziekopslag heeft het horloge niet, maar je kunt wél de muziek bedienen die op je telefoon speelt – iets wat ik persoonlijk veel vaker gebruik dan een speler op de watch zelf.

De “slimste” functie is waarschijnlijk de rekenmachine, maar mocht die je niet bekoren, dan kun je tal van apps downloaden uit Connect IQ. Je hebt daarvoor 512 MB opslag.

Klassiekers zijn verder kalender, weer of Telefoon zoeken...

Wat ik echt praktisch vind, is Assistentie: met een sneltoets kun je een waarschuwings-sms met je locatie naar je contacten sturen. Dat kan ook automatisch met ongevallendetectie en valdetectie. In geval van een val krijg je kort de tijd om het versturen te annuleren – in extreme situaties kan het je leven redden. Voor goed functioneren heb je wel je telefoon nodig, want het horloge kan zelf geen sms versturen.

Hoe is de Forerunner 70?

Kijk, vanuit trainingsperspectief heeft deze watch echt alles. Mooi dat Garmin eindelijk een betaalbaar model heeft met geavanceerde trainingsmetrics, zonder dat je hoeft te betalen voor lifestyle‑tierlantijntjes eromheen.

Gewoon een degelijk slim sporthorloge met één doel: je training vooruithelpen.

En dat spreekt me enorm aan.

Eerlijk gezegd had ik niet verwacht dat de sportfuncties op dit model zó uitgebreid zouden zijn, maar Garmin heeft me zeer positief verrast.

Heeft het jou ook verrast? Laat je mening achter in de reacties!

Bron van de foto’s:

• officiële Garmin-foto’s